De beste van de klas

Dank voor je ontboezeming vorige week, Peter.

PSV of Feyenoord als antithese van Ajax? Ik weet het niet. Voor mijn gevoel zijn Ajax en Feyenoord historisch gezien beter vergelijkbare grootheden. Er zijn meer overeenkomsten en toch heel essentiële verschillen die voor de rivaliteit zorgen. De plus en min van dezelfde batterij, zei ik vorige week in onze appgroep. PSV heeft niks met die hele batterij te maken. Jij noemde het een verdwaalde Duitse club. Je kunt er veel meer naars over zeggen.

Laat ik dat niet doen en me bij de feiten houden. Het is niet vreemd dat ik een grotere hekel heb aan PSV dan aan Feyenoord. In de 25 jaar dat ik het voetbal nu actief volg, was Feyenoord meestentijds een ploeterende subtopper. Een ploeg die – als tegenstanders dat een keer niet deden – nooit te beroerd was zichzelf een tik uit te delen. Het leedvermaak dreigde de laatste jaren wel eens om te slaan in medelijden. Dat wil je niet. Misschien is het daarom goed dat ze in Rotterdam vorig seizoen weer eens kampioen werden.

Lucky Ajax? Dat zal best iets zijn geweest in de jaren zeventig.

Nee, de vijand hier heet PSV. Zolang ik het me kan herinneren is PSV de grote concurrent geweest. Bovendien leef ik als zuiderling in een gebied waar veel meer PSV-fans dan Feyenoorders wonen. Dat werkt soms als een rode lap op een stier. De manier waarop ze zich ook nu weer door het seizoen zwijnen en de zelfgenoegzaamheid waarmee de supporters dat geluk als ware het kwaliteit omarmen, maken het plaatje af. Lucky Ajax? Dat zal best iets zijn geweest in de jaren zeventig. Tegenwoordig past dat stempel beter op andere ploegen.

Als Ajacied ben je het liefst alleen met je eigen ploeg bezig. Sta je niet bovenaan? Geen gemiep, moet je maar beter spelen. Een lullige nederlaag? Eigen schuld, schiet de ballen er dan in. Geen gezeik, geen excuses, geen complottheorieën en geen aangiftes als de scheidsrechter bij de wedstrijd van de concurrent een keer mis zit. Ik hou daarvan. Het past bij onze status, onze erelijst en onze begroting. En toch – ik weet, ik loop nu op de zaken vooruit (het seizoen is nog lang) – zou het zuur zijn als we voor de derde keer in negen jaar geen kampioen worden omdat er een club is waarbij alles net de goede kant op rolt.

Laat duidelijk zijn, we zullen zelf moeten blijven winnen. Anders hebben we aan het einde van de rit geen enkel recht van spreken. En als je wil blijven winnen, is het natuurlijk lekker als je sterspeler er af en toe op een belangrijk moment eentje in rost. Prachtige goal van Ziyech woensdag tegen Roda. We moeten het toch nog even over hem hebben. Want al die kritiek op onze spelmaker, is die nou terecht of niet?

Laat ik voorop stellen dat ik niet hou van het uitfluiten van eigen spelers. Die steun je, ook als het een keer wat minder gaat. Het was ook maar een klein deel van het publiek dat vorige week een paar keer naar Ziyech floot, na slordig balverlies en later bij zijn poging om de bal met binnenkant voet vanaf dertig meter de tweede ring in te krijgen. Ik keur het niet goed maar begrijp het wel. Vanwege zijn houding. Iemand als Nico Tagliafico die er in elk duel vol in kleunt, zal nooit worden uitgefloten. Ziyech acteert voortdurend nonchalance. Ik geloof de mensen die veel met hem werken en zeggen dat het wel goed zit met de mentaliteit. Toch zou het hem helpen om zich minder als een miskend genie te gedragen.

De meeste kritiek op Ziyech is namelijk juist een bevestiging van zijn kwaliteiten. Mensen hebben kritiek omdat ze weten dat hij beter kan. Of Ziyech op dit moment de beste speler van de eredivisie is, daar kun je over discussiëren. Zeker is wat mij betreft dat hij in potentie de beste speler van de eredivisie is. Iedereen hoopt dat hij die potentie waarmaakt. Vaak is dat zo, af en toe niet. Dan komt er commentaar. Zie het als een leraar wiskunde die boos wordt als het grootste rekentalent van de klas een zes of een zeven haalt, terwijl hij daar bij de meeste andere leerlingen geen enkele moeite mee heeft. Je verwacht meer. En dat mag ook, vind ik.

Jack Spijkerman vreest na drie wedstrijden dat Tagliafico onhoudbaar geworden is.

Meest moe word ik van journalisten die zeggen dat Ziyech in de zomer wel zal vertrekken vanwege de kritiek. Onzin. Het zou betekenen dat er geen kritiek meer mag zijn op talentvolle spelers, terwijl ze juist van die kritiek vaak beter worden. Als Ziyech vertrekt, is dat omdat hij goed genoeg is voor een mooie overstap en nergens anders om.

Als ik de kranten en voetbalsites moet geloven, is het trouwens de vraag of er überhaupt nog spelers bij Ajax zitten volgend seizoen. Een overzicht van deze week: Frenkie de Jong is gebombardeerd tot nieuwe Beckenbauer, Mino Raiola broedt op een manier om Justin Kluivert zo snel mogelijk naar het buitenland te loodsen, Jack Spijkerman vreest na drie wedstrijden dat Tagliafico onhoudbaar geworden is en Noussair Mazraoui wordt al de hemel ingeprezen nadat hij tien minuten in het eerste heeft meegehobbeld.

Doe normaal, mensen. Laat ze eerst maar eens de beste van de klas worden. Zien we daarna verder.

Een gedachte over “De beste van de klas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.