Twee koplampen in de mist

Beste Thijs,

Als Ajacieden zitten we dit seizoen in een emotionele achtbaan, maar dan wel Space Mountain. In het donker zie je echt niet welke kant je nu weer op geslingerd gaat worden. Sprak jij in jouw stuk van vorige week nog jubelend over een ‘heerlijke week’, inmiddels sta ik de scherven op te vegen en met lijm de gebroken klompen weer aan elkaar te plakken. Je sloot je stuk af met ‘Bel dan even met Marcel’ -inmiddels omineuze woorden…Mag ik je meenemen in de 48 uur van mijn supportersbestaan? Fasten your seatbelts!

Woensdagavond, 22:00. Ik ben maar naar de sportschool gegaan om de onrust te beteugelen. Ajax staat voor na een beauty van Kluivert junior. Maar ook deze avond verloopt volgens het inmiddels bekende rampspoedscenario. Ik beuk extra hard op een bokszak als ik zie hoe de jonge De Jong voor de minder jonge De Jong wordt gewisseld. Het voelt als het moment dat je in de poep stapt, maar het nog niet ruikt. Al het onvermijdelijke volgt elkaar nu in rap tempo op. Niet te missen kansen die er toch niet ingaan. De keeper van de tegenstander die de wedstrijd van z’n leven speelt. Al een half uur voor de strafschoppensessie is overduidelijk hoe dit gaat eindigen. Woedend ga ik naar bed.

Donderdag pisnijdig doorgebracht. Alle good vibes van Ajax – PSV zijn samen met de sneeuw van die dag inmiddels gesmolten. Achteraf zal blijken dat de guillotine al geslepen was, en al ergens in de ArenA verstopt stond. Het was alleen nog wachten op een verliesbeurt. Nu is het zo ver en rollen de koppen. Geen opluchting, wel gelaten accepteren dat het zo niet verder kon.  En dat we weer eens in een onvervalst tussenseizoen zijn beland. Laat de speculaties maar beginnen!

Hoe treurig de omstandigheden ook zijn, dit zijn momenten waar Ajacieden bij opveren. Speculeren over de nieuwe trainer, het is een kunst op zich geworden de afgelopen 15 jaar. De uitgesproken voorkeuren zijn altijd hetzelfde, je kan er een soort Ajax-sterrenbeelden van maken:

De Rijkaard

Dit zijn de fans met een weeïge blik in de ogen als ze denken aan de held van ‘95. Die ook nu weer zijn naam blijven opperen. De man van het EK 2000. De man die Sparta voor het eerst liet degraderen. De man van de Champions League met Barcelona. Maar vooral de man die erachter kwam dat met je vriendin achterop door Amsterdam fietsen zo veel leuker is dan coach betaald voetbal zijn. En daar nooit meer op terug gaat komen. Zelfs voor Ajax niet. Of: zeker voor Ajax niet. Wat is dat toch met die Rijkaard-roepers? Wellicht de oprechte wens dat er iemand met uitstraling en ervaring de club vertegenwoordigt. Wat had ik hem graag op de plek van Van der Sar gezien.

De Van ‘t Schip

Dit zijn fans die lekker gaan op nieuw en toch vertrouwd. John van ’t Schip scoorde de eerste Ajax-goal die ik ooit met eigen ogen zag in De Meer. Nu is hij terug uit Australië en wordt hij bewierookt als de nieuwe kroonprins van het trainersgilde. Hype + Ajax-verleden, dan ben je al gauw een topfavoriet voor elke Ajacied die zich weer eens in De Meer wil wanen.

De Bosz

Dit zijn fans die terugverlangen naar afgelopen lente, een periode die met het verstrijken van de tijd alleen maar mooier en mooier wordt. Dit zijn fans die geloven in een rechtvaardige wereld. Een wereld waarin een Ajax-directie niet te trots en niet te koppig is om die telefoon te pakken, Peter op te bellen en te zeggen: jij had gelijk, wij waren pannenkoeken, hoe hebben we zo dom kunnen zijn, alsjeblieft, we smeken je op onze blote knietjes: wat is er voor nodig om je weer trainer van Ajax te laten worden?

Midden in de nacht word ik wakker van mijn huilende dochtertje. Koorts. Doorkomende tandjes. Zij slaapt uiteindelijk weer in, ik lig wakker. Toch even op m’n telefoon kijken, misschien is er inmiddels nieuws over een mogelijke nieuwe Ajax-trainer.

Het eerste dat ik zie is een tweet van AT5. Met slaperige ogen ontwaar ik een stel koplampen in de mist. Daarboven de tekst

Peter Bosz is zojuist gezien bij de Arena.

Het staat er echt. Bosz! Er ist wieder da! Alsof je voor kerst je weggelopen puppy terugkrijgt. Ja hij was pleite, maar je ouders hebben ‘m teruggevonden voor je! Nu pas besef ik hoe graag ik hem weer voor de groep wil zien staan. Een kerstwonder!

Maar neen. In het donker werd de ene kale bats voor de andere aangezien. Geen puppy voor kerst, maar een Kips-leverworst. Of twee zelfs, want Alfred Schreuder mag ook mee.Doe ik Ten Hag hiermee te kort? Absoluut. Ik ben onder de indruk van zijn voetbalvisie, die modern is zonder bla-bla. Maakt spelers aanwijsbaar beter. Ook Schreuder is als tweede man heus een aanwinst. Hij lijkt het licht gezien te hebben bij Hoffenheim, over de schouder van Nagelsmann kijkend.

Maar, passen ze bij Ajax? Ajax een slangenkuil noemen is een cliché, maar zou in een Indiana Jones-film als gevaarlijk obstakel echt niet misstaan. Hoe gaan Erik en Alfred hier overleven en ‘hun ding kunnen doen’. Het eerste whatsapp-bericht dat ik krijg als reactie op het nieuws spreekt boekdelen:

‘De trainer van Ajax hoort niet op de trekker naar de ArenA te komen’

Tukkers in Mokum. Deze tijd van het jaar ben ik geneigd niet negatief te staan tegenover een stel wijzen uit het Oosten. Daarover gesproken, hoe zou De Verlosser over deze wending hebben gedacht? Over hoe die arme Marcel nu de wacht wordt aangezegd, klaarblijkelijk zonder enige waarschuwing? Over hoe Bosz nu op de Oostenrijkse après-ski staat, in plaats van terug aan het roer op de Toekomst?

Maar wat kan je verwachten van een club die het nog niet lukt om z’n stadion naar z’n allergrootste held te vernoemen? Die niet doortastend handelt als ‘t gaat om transfers, op het tragikomische af? Zo bekeken mogen we onze Amsterdamse handjes dichter dan dicht knijpen dat Ten Hag zich aan dit hachelijke avontuur durft te wagen. Dus wat mij betreft, Erik: Kom derin dan ku’j dr oet kiek’n!

IMG_9908Zo, en dan nu naar Jong Ajax – FC Volendam. Coach van dienst: Winston Bogarde. De Ajax-soap had dit jaar wekelijks een cliffhanger. Vaak was het vreselijk slecht geacteerd, met compleet onrealistische plotwendingen. Ik snak inmiddels naar de winterstop, naar de omgeslagen bladzijde die 2018 hopelijk gaat zijn.

Geniet van jullie dierbaren en nog eenmaal van de mooiste Ajax-herinneringen die dit jaar te bieden had, mannen. Op naar nieuwe avonturen! De Toekomst is nooit saai, niet bij Ajax.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s