De koning is dood (lang leve Frenkie de Jong)

Mannen,

Soms zijn het niet de beste, de meest verfijnde of de opvallendste Ajax-spelers die een speciaal plekje in je clubhart hebben. Je had het vorige week over Wamberto, Peter. Dat is er zo een. Natuurlijk door het buitenspeldoelpunt in de bekerfinale, natuurlijk vanwege zijn cultgehalte, zijn krulletjes en zijn aaibaarheid, maar bovenal omdat hij een echte Ajacied was. Iemand die in het begin nog wel eens voor open doel miste en het zwaar te verduren had, maar op basis van bravoure, persoonlijkheid en hard werken uitgroeide tot een heel waardevolle kracht. Het is mooi om te zien dat hij nog steeds betrokken is bij de club.

Abubakari Yakubu was ook zo’n speler. Koning Yakubu, in het Nederlands. Een stille parel, schoolvoorbeeld van de dapp’re strijder die we wekelijks bezingen in Amsterdam. Het nieuws van zijn overlijden kwam hier hard binnen. Ik voel me bijzonder verbonden met het Ajax uit de periode 2000-2003. Het waren m’n eerste jaren als seizoenkaarthouder en de groeibriljanten die toen op het veld stonden, zijn leeftijdsgenoten van me. De dubbel in 2002 en het daarop volgende Europese avontuur zal ik nooit vergeten. Zlatan, Maxwell, Van der Vaart en Chivu waren de grootste smaakmakers in dat team, de rol van Yakubu mag niet worden onderschat. Yakubu was het cement, een onverzettelijke krijger op het middenveld die zich wegcijferde voor het team. Dienaar op het veld, koning in het hart.

De dvd met het seizoensoverzicht 2002/2003 kan ik dromen. Op die dvd staat een interview met David Endt, daags na de thuiswedstrijd in de kwartfinale tegen AC Milan (0-0). Met La Gazzetta dello Sport in de hand vertelt Endt wat de Italiaanse krant schrijft over Ajax. ‘Een mooie tekst over Yakubu. Over hem zeggen ze: dat is de metronoom van Ajax, met onder zijn arm het schoolboek van de Amsterdamse voetbalschool.’

Rust zacht, Koning Yakubu.

Frenkie de Jong is als voetballer in veel opzichten een tegenpool van Yakubu: frivool, prachtige techniek, vederlicht zwevend over het veld. Toch speelde De Jong dit seizoen al meerdere malen op de favoriete plek van Yakubu, die van verdedigende middenvelder, de nummer zes. Het is een prachtig geformuleerde zin die je vorige week citeerde, Peter. Ik heb de toekomst gezien en hij heet Frenkie de Jong. Frenkie heeft alles om de opvolger van Yakubu te worden. Niet als type speler, dat is duidelijk, wat mij betreft ook niet als nummer zes (ik zie hem liever iets verder naar voren staan), maar wel als toekomstige metronoom van Ajax. De man die het ritme van het elftal bepaalt.

Dat is de metronoom van Ajax, met onder zijn arm het schoolboek van de Amsterdamse voetbalschool.

Je hoeft geen kenner te zijn om te zien dat Frenkie de Jong een groot talent is. Alles lijkt hem gemakkelijk af te gaan, hij heeft een geweldige trap, groot inzicht, is fysiek in orde en snel genoeg. Een bijzondere speler. Begrijpelijk dat veel mensen van mening zijn dat hij altijd hoort te spelen. Ik ben het daar (nog) niet mee eens. Als liefhebber zie ik hem graag in het elftal staan, maar het is niet voor niks dat het in het net aangehaalde citaat nadrukkelijk gaat over de toekomst en niet over het heden. Er moet nog winst worden geboekt en die zit vooral in het leren doseren.

Hebben jullie vroeger veel op veldjes of pleintjes gevoetbald? Dan kennen jullie dat ene jongetje dat alles kan met een bal en dat net iets te graag laat zien. Het jongetje dat de keeper omspeelt, de bal in een leeg doel kan schieten, maar dat niet doet en nog even terugdribbelt om een stuk of wat verdedigers en de keeper een tweede keer voor lul te zetten. Na alle loftuitingen aan het begin van het seizoen moest ik bij Frenkie de Jong soms aan dat jongetje denken. Als ik hem de bal zag ophalen tussen de centrale verdedigers om ermee naar voren te lopen, onderweg achteloos tegenstanders passerend. Waar een functionele pass vooruit mogelijk was, zag ik te vaak een dribbel die te ver werd doorgevoerd.

Het is een klein puntje van kritiek, meer niet. Zo’n opmerking die je alleen maakt over spelers waar je het in ziet zitten, die je een grote toekomst voorspelt. Frenkie moet vooral gewoon Frenkie blijven. Als hij dat doet en af en toe eens denkt aan Yakubu, verheug ik me op het toekomstige ritme van Ajax.

O ja, moeten we het ook nog hebben over spitsen? Wat mij betreft is Dolberg de komende wedstrijden onze eerste spits en gaat Huntelaar naar de bank. Wat vinden jullie, verdient Cassierra door zijn goede spel in Jong Ajax ook weer eens een kans? Of is het al tijd voor Kaj Sierhuis?


Altijd als eerste op de hoogte van nieuwe verhalen?
Volg ons dan op Twitter of like onze Facebookpagina.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s