Weerloos

Jongens, even tussen twee afleveringen van het tweede seizoen van Stranger Things door. Ik moet opschieten, want ik heb het virus al te pakken. De serie is, zoals jullie weten, niet alleen mooi vanwege de nostalgie (“Ghost-busters!”), maar ook omdat alles zo goed in elkaar zit, met Winona Ryder als hoogtepunt. Maar dat terzijde. De eerste helft van de Klassieker leek het alsof ik jullie gezucht ook letterlijk hoorde, maar dat kan ook de ruige herfstwind geweest zijn die we zondag hier in de regio hadden. De tweede helft was een complete verrassing. Het spel was niet heel goed en we hebben de wedstrijd gewonnen op individuele kwaliteiten, maar als onze club met 1-4 de Kuip achter zich laat, ziet het begin van de week er toch heel anders uit dan wanneer de cijfers omgekeerd waren geweest – als dat er al in zou zitten.

Held van de (zon)dag was natuurlijk David Neres. Weer eens de beste man van het veld, verantwoordelijk voor doorslaggevende assists. Ik zag laatst een lijstje met het rendement van alle buitenspelers van de laatste twintig jaar. Tobias Sana en Kennedy Bakircioglu stonden stijf onderaan, maar dat zal niemand verbazen. In de top tien vinden we  Betrand Traoré (10), Miralem Sulejmani (9), Dennis Rommedahl (8), Ricardo Kishna (7), Victor Fischer (6), Lasse Schöne (5), Vaclav Cerny (4), Kenneth Perez (3), Luis Suarez (2) en David Neres (1).  Neres is in de eerste 22 wedstrijden die hij speelde iedere 72 minuten betrokken bij een goal. Het is een mooi rijtje en wat mij betreft is het een goed teken dat het gros van de namen spelers betreft die recent als vleugelspeler hebben gespeeld. Het is jammer dat Justin Kluivert niet in de top van het lijstje terug te vinden is, maar ik denk dat we allemaal wel iets aan te merken hebben op Kluiverts rendement.

Het werd toch een beetje de week van Neres, want Nieuwsuur had een item over hem en Wamberto als mentor en ‘begeleider’ van Neres. Ik zet ‘begeleider’ tussen haakjes, want het is zo’n woord dat een formele positie veronderstelt, waar het niet meer is dan wat bijpraten, tolken en lol maken. Bij tolken had ik eerst wel mijn bedenkingen, want jullie kunnen je vast nog wel herinneren wat Co Adriaanse zei over Wamberto, zijn duimen en een huis dat in de fik zou staan. Maar, en dat was best even slikken, dat is alweer 17 jaar geleden. En in het item draaide het ook een beetje om iets van 15 jaar terug – het litteken van de Utrecht-supporters in mijn omgeving -, de buitenspelgoal die grensrechter Kloeg geen buitenspelgoal vond. Wamberto legde uit hoe het ging: waar hij stond en hoe snel het allemaal ging. ‘Waanzinnig”, zei Neres. En dat is natuurlijk ook zo, maar we hebben er destijds geen biertje minder gedronken (door de thuisblijvers) of minder om geschreeuwd (door de stadiongangers, beide clubs) toen het buitenspel bleek te zijn. En ik moest toch weer aan Maxwell denken. In een vroeg interview zei hij ooit dat Wamberto hem goed opgevangen had toen hij pas bij Ajax kwam. We weten hoe het met Max is gelopen, dus laten we hopen dat de geschiedenis zich gaat herhalen.

Hebben jullie de bekerwedstrijd tegen De Dijk in Volendam gezien? “Ik heb de toekomst gezien en hij heet Frenkie de Jong”, hoorde ik ooit iemand zeggen – en dat galmde maar door in mijn hoofd toen ik naar de wedstrijd keek. Het bericht dat hij zijn concractbesprekingen voor zich uit schuift is wel ontnuchterend, maar ik hoop dat het niet om het salaris gaat. Seedorf zei het van de week al in de Voetbal International: topclubs zouden meer moeten investeren in het behoud van hun beste spelers. Ik zou daaraan willen toevoegen: en hun grootste talenten. Maar zoals jullie weten hebben we het hier over Ajax, dus het kan even afwachten zijn. Seedorf zegt veel verstandige dingen in dat interview. Ik zou het toejuichen als Ajax hem een functie aanbood, een technische, een vertegenwoordigende of een andere. Iemand met de ervaring van Seedorf past precies in het plaatje dat door Cruijff is geschetst. En nog even terzijde: Carel Eiting. Wat een heerlijke trap in zijn linkerbeen. Dat is ook zo’n speler die ik wat vaker in het eerste wil zien.

We zullen af moeten wachten. Vaak verloopt het in het leven net even anders dan je verwacht. Het leven is wat er gebeurt terwijl je andere plannen aan het maken bent, is het cliché. Maar een cliché is nu eenmaal een cliché omdat er een waarheid in zit. De routines die we in ons leven opbouwen, alles wat ons vreugde brengt, de mensen van wie we houden, dat is allemaal kwetsbaar omdat het van waarde is – en alles van waarde is nu eenmaal weerloos.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s