De ballen moeten erin

Heren,

Het is goed dat jullie op prachtige plekken komen, van Uppsala tot Tokyo. Anders zouden onze lezers namelijk best eens kunnen denken dat we dit jaar vroeg aan onze winterdepressie zijn begonnen. Want zodra de Zweedse luxejachten en de Japanse hotelkamers worden verlaten en plaats maken voor gedachten over Ajax valt het allemaal niet mee. De molensteen van verdriet die ons sinds 8 juli om de nek hangt, de totaal mislukte transferzomer, de touwtjes die Dennis Bergkamp stevig in handen heeft, er valt genoeg te somberen.

Ik zou niets liever doen dan voor nieuw optimisme zorgen hier. Zeggen dat het allemaal best meevalt, dat het goed komt dit seizoen. Dat de 34ste titel er gaat komen. Daar was ik ook lang van overtuigd. Ik had er zin in, in dit stuk. En toen kwam ADO-uit.

Younes koppelt dit seizoen slecht spel aan het al vertrouwde gebrek aan rendement.

Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen, jullie weten het. Maar Ajax blijkt nog lang geen ezel. In het prille seizoen is het al meerdere malen op vergelijkbare wijze fout gegaan. Heracles-uit, twee keer tegen Rosenborg en zondag in Den Haag opnieuw, er is een duidelijk patroon te ontdekken. Om te beginnen maken we onze kansen niet af. We doen het extreem slecht voor het doel van de tegenstander. Dolberg is daarom geslachtofferd, maar zijn ploeggenoten scoren niet veel beter. Younes koppelt dit seizoen slecht spel aan het al vertrouwde gebrek aan rendement. De middenvelders maken te weinig goals. Zondag begon zelfs Huntelaar de grootste kansen te missen. Dat kan niet goed gaan.

Roy, je weet dat ik er graag statistieken bij pak. Die ondersteunen dit verhaal. Jullie zijn vast wel bekend met de expected goal-statistiek. Simpel gezegd: op basis van de schoten en kopballen in een wedstrijd wordt berekend hoeveel goals een team of speler zou moeten maken. De statistieken van Ajax: bij Heracles hadden we volgens de expected goals met 1-3 moeten winnen (het werd 2-1), thuis tegen Rosenborg met 2-1 (het werd 0-1), uit in Noorwegen met 1-2 (het werd 3-2) en in Den Haag met 1-2 (het werd 1-1).

We scoren dus te weinig. Daar komt bij dat in bepaalde wedstrijden de tegenstander juist effectief is in de afwerking. Dat kan betekenen dat er hele fraaie goals worden gemaakt, denk bijvoorbeeld aan de winnende van Kuwas voor Heracles, maar het kan ook komen door zwak verdedigen. Zeker is dat er in de loop van een wedstrijd vaak slordigheden in het spel van Ajax sluipen. Afgelopen zondag was daar een extreem voorbeeld van. Het verschil tussen de zorgeloze eerste helft en de tenenkrommende tweede kon niet groter zijn. Je zag de gelijkmaker van mijlenver aankomen. ADO gaf een waarschuwing. Daarna nog een. Ajax knoeide, rommelde, prutste en knoeide nog wat meer. Niemand greep in, geen leider in het veld en geen trainer langs de kant. Iedereen zag het onheil aankomen en er werd niks gedaan. Tot het was misgegaan, toen werd er gewisseld.

Dat verwijt ik Marcel Keizer. Natuurlijk, er zijn verzachtende omstandigheden. De speler die vorig jaar het verlengstuk van de trainer was in het veld, Davy Klaassen, is er niet meer. We hebben geen echte leider in het elftal. Het gezelschap waarmee hij de bank deelt zorgt ook al niet voor inspiratie. En toch, Keizer is eindverantwoordelijk en had zondag in Den Haag eerder moeten ingrijpen. De afgelopen maanden heb ik Marcel Keizer vooral gezien als een slachtoffer van de situatie. Op het verkeerde moment op de verkeerde plek, misschien zelfs tegen wil en dank. Een trainer die een slechte hand gedeeld heeft gekregen van een onkundige directie. Het is allemaal waar. Dat maakt het bij een onbeschreven blad als Keizer alleen wel heel lastig om te beoordelen hoe hij het met normale kaarten zou doen. Kan hij het wel? Zondag sprak niet in zijn voordeel.

Laat ik toch positief eindigen. Daarvoor pak ik de expected goal-statistiek er weer even bij. Aan het verwachte aantal doelpunten zijn namelijk ook winkansen gekoppeld. Zo hadden we de wedstrijd uit tegen Rosenborg volgens die statistiek in 68% van de gevallen moeten winnen. Op basis van die percentages kun je weer een puntenaantal berekenen en – jullie raden het al – in de zo opgemaakte ranglijst staan we na vijf wedstrijden in de Eredivisie bovenaan. Ajax zou 11.57 punten moeten hebben en heeft zichzelf dus tekort gedaan, terwijl Feyenoord (9.23 punten) en PSV (7.61) juist ruim boven verwachting presteren. Het goede nieuws? Over het algemeen kom je dichter bij het statistisch verwachte cijfer naarmate de reeks wedstrijden langer wordt. Je blijft het nooit heel lang veel beter of slechter doen dan je zou mogen aannemen.

Dat biedt perspectief. Alleen de ballen moeten er natuurlijk wel in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s