Applausje voor Siem, the sequel

Je zult maar Siem de Jong heten. Daar sta je dan. Met opnieuw een Ajax-shirt in je handen. Breed lachend voor de opgetrommelde fotografen. Wat gaat er dan in jouw hoofd om? Denk je aan dat ene afschuwelijke moment in december 2016? Die seconden waarop je de bal onverdiend maar uitermate secuur in het netje legt als PSV’er? Tegen de club waarvan je het shirtje nu weer vasthoudt.

Zal hij zich even verplaatst hebben naar de wedstrijd op 14 mei van dit jaar? Zijn Ajax -waar hij geen onderdeel van was omdat hij zich liet verleiden om met z’n broer te spelen bij PSV- had nog één kans om kampioen te worden. Siem zat langs de zijlijn. Op een bank, voor de reserves. Zou hij gehoopt hebben op een wonder? Dat zijn Ajax alsnog kampioen zou worden? Dat weekend hadden we allemaal hoop. Dus waarom Siem niet? Wij uit naar Willem II. Bibberend Feyenoord kreeg Heracles op bezoek. Het kon nog, toch? Dan zou zijn foutje in december nooit meer ter sprake komen.

Aan voetballen kwam hij toch niet toe in Eindhoven

Zou Siem gehoopt hebben op dat wonder? Zat hij met zijn mobiel in de hand, kijkend naar wat zijn clubje deed in Tilburg? Had hij een oortje in? Aan voetballen kwam hij toch niet toe in Eindhoven. Hij was opnieuw gepasseerd. Ik kan me niet anders voorstellen dan dat hij vurig hoopte op een snelle goal van Ajax. Want zo niet, dan zou hij….

Had hij die goal in PSV-shirt tegen ons niet gemaakt, dan hadden we op het einde van het seizoen meer punten gehad dan Feyenoord. Maar ja, wat…als… Het lijkt mij persoonlijk een afschuwelijke gedachte. Een broedermoord waar je verantwoordelijk voor bent. Je draait jouw geliefde de nek om. Wat zal Siem gevoeld hebben toen Kuijt al heel snel de 1-0 maakte? Na een minuutje. De droom was meteen voorbij. Het moet voor Siem gevoeld hebben als een verdachte die voor een rechter staat, die met terugwerkende kracht alsnog het doodvonnis uitgesproken hoort worden.

Je heet Siem de Jong en daar sta je met jouw Ajaxshirt.

Siem de Jong terug bij Ajax
Siem en zijn nummertje 23

De Verloren Zoon is terug. Hoe vinden we dat? Eerlijk gezegd: het is een moeilijke vraag. Ik zal er niet omheen draaien. Mijn hart juicht. Ik houd van Siem. Sinds zijn debuut in 2007 is hij vaak beslissend geweest. Hij bracht ons die langverwachte titel in de wedstrijd der wedstrijden tegen Twente. Dat zijn dingen die onuitwisbaar zijn. De dankbaarheid is groot. Oneindig. Ik ben daarom blij dat hij weer terug op het honk is. Maar in mijn hoofd zou dat pas over jaren zijn. Als jeugdtrainer. En wie weet wat er later zou gebeuren. Hoofdtrainer?

Maar nu draagt hij nummertje 23. Een veelzeggend getal voor onze Siem. Een aanwinst, dat is het semantisch hoe dan ook.

Aad de Mos denkt daar kennelijk anders over. Nou is dat op zich niet vreemd, ik ben het zelden met Aadje eens. De man kraamt vaak de grootste onzin uit. Gewoon om de zaak op scherp te zetten, zo lijkt het. Dat levert in zijn optiek dan kennelijk leuke tv op.

Aadje heeft nu ook een mening over Siem

Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat die tv-makers hem van tevoren dingen influisteren. Want hoe vaak slaat deze sneuhaas nou echt de spijker op de kop? Zelden gebruikt hij argumenten. Altijd komt het vanuit de onderbuik. Vrouwen kunnen niet voetballen, het is niet om aan te zien. Dat is zo’n recentelijk voorbeeldje van Aad voor het EK voetbal voor vrouwen. Toen hij in de gaten kreeg hoe het land daarop reageerde, kwam hij toch maar terug op zijn uitspraken. Als Aadje onder druk komt te staan, dan ligt hij heel snel op zijn rug. Als ware hij een trainer van Vitesse die zijn billen opent om zich eens lekker te grazen te laten nemen door PSV, om Ajax dwars te kunnen zitten.

Ik weet niet waarom mensen Aad nog bellen. Waarschijnlijk om het rel-gehalte van zijn onbezonnen uitspraken. Aadje heeft nu ook een mening over Siem. Hoe verrassend. Belachelijke aankoop, vindt hij. Je moet nooit een oud-speler terugkopen. Je moet nooit een geblesseerde speler kopen. En vooral geen luie spelers.

Wonderwel had Aad nu argumenten voor zijn mening, al waren die gejat, gaf hij ruiterlijk toe. Als een computer met in i7 processor slaat hij die lessen kennelijk op. Hij braakt ze uit (open file) op het moment dat het nodig is. Nu koppelt hij dat filetje dat er nog lag aan Siem.

Koop nooit een oud-speler. Tja, hoe hard moeten we daar om lachen? Neem de recentelijke aankoop The Hunter. Tuurlijk, het is onzin om nu al te oordelen, maar Klaas-Jan laat zien dat hij een belangrijke toevoeging is. Moeten we nog andere namen noemen? Babel? Rijkaard?

Ik loop nu trouwens even bewust om de naam Dijks heen als jullie het niet erg vinden. Om daar meteen aan toe te voegen, in mijn eigen voordeel: was Aad destijds ook zo kritisch was over de terugkeer van Cocu of van Van Bommel bij PSV? Hoewel die natuurlijk wel een andere loopbaan achter de rug hadden.

Koop geen luie speler, nou ja, in het geval van Siem is het überhaupt onzinnig om dat ter sprake te brengen. Maar Aad’s processor kan niet schiften. Machinaal moet alle info eruit, want zo staat het nu eenmaal in het bestand. Autistisch als een microchip, kraamt hij het uit. De werkelijkheid: Siem is een harde werker. Altijd. Dus ook dit argument werp ik achteloos in de prullenmand. Een dikke delete.

Welcome back Siem! 😃👍🏼 #AjaxMedium #Ajax #welcomeback

A post shared by Jouw Ajax TV! (@ajaxmediumtv) on

Dan blijft alleen het geblesseerde argument van Aad over. Tja, hij lijkt fit. Hij heeft lang geworsteld. Heel lang. Maar ik neem aan dat de fysiotherapeuten en doktoren hun werk gedaan hebben.

Toch voelt het unheimisch. Er is een enorme angst om het stiekem met Aad eens te zijn. Alleen die gedachte al laat me hyperventileren. Maar wat gebeurt hier? Wat doet ons geweldige en gelauwerde Technisch Hart hier nou? Vorig seizoen konden we Siem huren. Maar nee, we lieten PSV zijn gang gaan. Mede ook omdat Bosz het niet nodig vond. Een doordachte keuze. Blijkt dat nu minder doordacht?

Daarom twijfel ik. Is dit niet gewoon een paniekaankoop van Keizer? Iemand die het zwaard boven zijn hoofd ziet hangen. Is het niet een zoethoudertje voor ons langs de zijlijn, wetende dat nostalgie altijd scoort?

Waarom Siem niet in het begin van het seizoen gehaald dan? Er stonden belangrijke Europese wedstrijden in de agenda. Waarom was Siem toen nog geen speler op de wensenlijst? Omdat hij toen nog niet bij de ramsj lag? Terwijl onze bankrekening toen toch ook al aardig gevuld was. Is het stiekem toch weer een voorbeeld van hoe zwalkend ons beleid is? Voel je me, Dion? Wat te denken van Sneijder? Waarom hij niet en Siem wel? Hoe zit het met Nigel, die andere De Jong? Zwabberbeleid dat ook nog eens willekeurig is? Ik weet het allemaal niet meer.

Terug naar Siem. Wat me ook dwarszit: hij is maar even weg geweest. Maar wat heeft zijn reisje hem opgeleverd? Helemaal niets. Te weinig wedstrijden voor de Magpies. Te weinig wedstrijden bij PSV. Net als zijn broer Luuk heeft hij weinig indruk gemaakt in het buitenland. Mönchengladbach werd niks voor Luuk. En zijn uitstapje naar Newcastle (oh groot toeval) was evenmin indrukwekkend. Luuk bloeide op bij PSV, maar zit inmiddels in een diepe crisis. Is dat wat op Siem ligt te wachten?

Siem is Siem. Een bikkel, een doorzetter

Wat hebben we in huis gehaald? 28 jaar is-ie. Wat kan hij nog betekenen? Voor de verbreding van de selectie is het een mooie toevoeging. Maar ik hoop niet dat hij de jonkies in de weg staat. Dat is de koers die we varen. En die moet heilig blijven. Siem is een teamplayer. In zijn jaren als aanvoerder deed hij alles wat er van hem gevraagd werd. Fotootje hier, acte de presence in de brallende business seats daar. Hij deed het allemaal. Ik hoop dat Siem zich weer zo opstelt. Die bescheiden jongen, die dienaar, dat mooie koppie waarvan mensen zeggen dat het arrogant is. Niets van waar natuurlijk. Siem is Siem. Een bikkel, een doorzetter. Een bescheiden baasje. In de kleedkamer, daar ligt een belangrijke rol. Een super sub die de jonkies op sleeptouw neemt. Dat is in mijn optiek de rol van Siem.

Fuck Aad. Hij is niet de man naar wie we moeten luisteren, als we dat al van plan waren. Aad ‘afkoopsom’ de Mos is nooit vergeten dat hij ontslagen werd als trainer terwijl Ajax op de eerste plek van de ranglijst stond. Het gif ligt sindsdien op zijn tong. Op wraak gezind. Hij is die oefenmeester die ons dwarszat met KV Mechelen in de finale in 1988. Hij is de persoon die als trainer van een ander cluppie PSV kampioen maakte ten faveure van Ons Aller Ajax. Waarom zouden we hem serieus nemen?

Siem zal wraak willen nemen op zich zelf. Dat is wat ik hoop. Er ligt nog maar één echte hoofdprijs op ons te wachten: de titel. Mijn gevoel zegt dat hij op bepaalde momenten daar een belangrijk aandeel in zal hebben. Daarom zeg ik voor de tweede keer: een applausje voor Siem graag. Daar gebruik ik geen argumenten voor. Als een volwaardige Aad.


Altijd als eerste op de hoogte van nieuwe verhalen?
Volg ons dan op Twitter of like onze Facebookpagina.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s