Siempre Negativa

Waarde mede-Ajacieden,

Allereerst: Roy, gefeliciteerd met je prachtige dag vandaag! De rest, gecondoleerd met deze inktzwarte Ajax-dag. Zo bitter smaakte het in jaren niet meer. Eerder kwam ik op het idee jullie op deze plek door mijn Ajax-week te loodsen, nog in de hoop dat het zou eindigen in die glorieuze UEFA-loting vandaag. Het mocht niet zo zijn. Het mocht zelfs helemaal, totaal niet zo zijn. Ik kan jullie dan ook geen enkele troost of opbeurende woorden bieden en alleen maar hopen dat naar de woorden van een diep teleurgestelde lotgenoot ook een soort van troost bieden.

Woensdagmiddag 16 augustus.

De dag voor de thuiswedstrijd tegen Rosenborg mag ik even aanschuiven bij Panenka, een half uur voetbalpraat op Radio NPO1. Ik vertel hoe extreem weinig vertrouwen ik heb in een goede afloop van de twee ontmoetingen met de Noren. Medepresentator Patrick Lodiers vroeg mij na mijn relaas: waarom ga je dan nog, als je het allemaal zo verschrikkelijk vindt? Ik stamelde iets over verslaafd zijn aan Ajax, maar zoals dat gaat met dat soort gesprekken weet je pas drie dagen later, onder de douche, een voor jezelf bevredigend antwoord te formuleren.

Omdat ik er ook ben als ik gek word van geluk tegen Lyon, omdat ik dan ook juist heel hard mag juichen bij een wereldgoal. Helaas zal het weer een behoorlijke tijd gaan duren voor er weer iets gebeurt waar we trots op mogen zijn, of heel hard om zullen juichen.Uiteindelijk komt het neer op wat je al zo treffend omschreef met jouw Seinfeld–citaat, Peter: Waar juich je dan voor, wat is hetgeen dat je zo na aan het hart gaat? Een setje wasgoed, in dit geval de kleren van de Keizer en zijn mannen.

FullSizeRender

Zondag 20 augustus, 14:30

Zowaar een leuke middag in de ArenA. Met dank aan FC Groningen dat, ongetwijfeld met het UEFA-coëfficiënt in gedachten, Ajax helpt vertrouwen te tanken voor de wedstrijd tegen Rosenborg. Meteen zie ik op twitter de meest positieve vooruitblikken voor de return in Trondheim opdoemen. Ook ik ben na deze eerste overwinning van het seizoen ergens in m’n brein begonnen met hopen. Tegen beter weten in, en dus vul ik bij mijn voorspelling bij Ajax Daily toch 1-1 in. Ik zie simpelweg geen enkele manier waarop dit Ajax ook maar van iemand kan winnen die niet de intentie heeft te verliezen.

Vaak krijg ik het commentaar dat ik te negatief ben over Ajax, zeker in mijn verwachtingen. Het voegt ook vast niets toe. Daar heb je Arco weer, die als Winnie de Poeh’s ezelvriend Iejoor komt somberen en alle voorpret de kop indrukt. Soms met hilarisch gevolg, als ik weer een minuut voordat Ajax scoort een ‘dit winnen we nooit’je er uitgooi. Zoals Louis van Gaal ooit de legendarische woorden sprak op een persconferentie bij FC Barcelona: Siempre negativa, nunca positiva!

Toch is er een reden voor mijn niet al te rooskleurige visie op Ajax. Al vijf jaar heb ik het idee dat de hele club één grote chaos is. Men doet écht maar wat, van het aankoopbeleid tot de scouting en de mentale begeleiding van spelers. Het echec tegen Zwolle, tegen De Graafschap, tegen Heracles zijn geen gevallen van domme pech maar van amateurisme. Geen visie, geen spelersbegeleiding, geen professioneel scoutingsbeleid. Ook de legendarische vorm waarin Ajax afgelopen maart en mei even in verkeerde was geen beleid, al heb ik het idee dat Peter Bosz nog wel wist waar hij mee bezig was. Maar inmiddels regeert de willekeur weer bij Ajax, en waar willekeur regeert zijn feestdagen zeldzaam.

Maandagavond 21 augustus

Het gala voor de voetballer van het jaar. Een avond die zo ontzettend veel zegt. Terwijl Van der Sar en Overmars vreemde, krampachtige interviews geven danst de coach van Feyenoord als een koning over het podium. De gouden, zilveren en bronzen schoen zijn voor Feyenoorders. Ajax-icoon Sjaak Swart zingt hun clublied. Totale dominantie -en ze blijven er nuchter onder. Had ik maar de illusie dat iemand bij Ajax daar iets van zou kunnen leren.

Één Ajacied wint een prijs, Kasper Dolberg. Van der Sar doet deze eer meteen te niet door het toptalent publiekelijk af te vallen (‘mag wat meer pit hebben’) en te kleineren (‘gehaald als derde spits’). Wat is in hemelsnaam het nut van zulke uitspraken doen, wat denk je hiermee te bereiken? Drie avonden later gaan het team en Van der Sar weer finaal de mist in.

Donderdagavond 24 augustus, 81e minuut.

Als verdoofd tuur ik naar m’n telefoonscherm. Het geluid van de wedstrijd heb ik al lang uitgezet. Aad de Mos als commentator, een soort mug die maar om je hoofd blijft zoemen en je af en toe in hersenen prikt. Bij de 3-2 sta ik gelukkig m’n tanden te poetsen. Wat ben ik ontzettend verdrietig. Qua gevoel zit deze deceptie ergens tussen De Graafschap – Ajax en de Bekerfinale tegen Zwolle in.

Net als het intern brandende vagevuur wat kracht lijkt te gaan verliezen komt Edwin van der Sar nog even wat extra brandhout leveren in de vorm van weer een deerniswekkend slecht interview.

Heus, ik weet echt wel: er is zo veel erger leed om je druk om te maken in de wereld. Waar is mijn relativeringsvermogen? Wellicht een terechte vraag. Hoe kan ik zoiets als Ajax mijn humeur zo ontzettend laten verpesten? Is dit ongezond, moet ik maatregelen nemen? Met deze vragen ga ik maar naar bed.

En dan is het Vrijdagochtend, 25 augustus

Zonder antwoorden sta ik op. Geen Europese ballenbak voor ons. Het allerleukste voetbalmoment-zonder-dat-er-gevoetbald-wordt van het jaar en we zijn er niet bij. Wat een rouwmoment.

En dit nadeel ‘hep’ niet eens een voordeel: omdat ook PSV geen Europees speelt zijn we niet eens het enige team dat zich volledig op de competitie kan richten. Een competitie waarin dit Ajax nog heel veel punten gaat verliezen. Zoals ik in mijn eerdere stuk al schreef: gooi alsjeblieft alles op de beker. Dit seizoen, waarin tot nu toe alles verkeerd is gegaan en op iedere positie in de club de verkeerde man lijkt te zitten, krijg je niet meer op tijd rechtgetrokken.

Over het transferbeleid en wat er in godesnaam moet gebeuren om Ajax weer op de rit te krijgen zal nog heel veel gezegd en geschreven worden de komende tijd, maar nu even niet door mij. Als een tierende, gekwetste Louis van Gaal kan ik alleen nog maar uitbrengen: Ajax, tu es muy malo!

FullSizeRender 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s