Heldhaftig, vastberaden, barmhartig

Als je in de jaren negentig na een wedstrijd van Ajax op Rotterdam Centraal de laatste trein naar huis had gemist, was dat niet helemaal een straf. Het missen van de trein werd altijd enigszins verlicht door het voorbijkomen van honderden medesupporters. Sommigen op weg naar huis, sommigen wachtend op een trein, anderen ook wachtend op de eerste trein die over een uur of vier, vijf, zou komen. En zodra die eerste trein er dan was, dan sprongen er steevast nog enkele tientallen supporters met Ajax-shirtjes of -sjaaltjes uit de trein, op weg naar de metro, de bus, huis. Vanochtend ontving ik een appje van een vriend die me vertelde dat hij de laatste trein weer eens gemist had. Maar dat maakte allemaal niets uit omdat er genoeg medesupporters in de buurt waren. En net als vroeger zaten de eerste treinen weer vol met Ajacieden.

Gisteren stonden er honderdduizend mensen op het Museumplein. Als je de wedstrijd goed wilt zien, dan ga je naar het stadion, de kroeg of blijf je thuis. Maar als je bij je medesupporters wil zijn en samen met hen de wedstrijd wil voelen, dan is zo’n scherm op een plein het beste substituut voor het stadion. Onze club is zo groot dat er mensen uit het hele land naar Amsterdam kwamen om iets te zien wat misschien niet goed kon aflopen. Het is iets van een tijd die de jongsten onder de Ajacieden wellicht niet eerder hebben meegemaakt, maar degenen die de jaren negentig hebben meegemaakt weten hoe het is om in zo’n groep medesupporters te staan. De jongsten onder ons weten nu ook hoe het voelt.

facebook_1495709197172

Iedere finale die je verliest heeft zijn eigen verhaal. In 1969 was AC Milan wat Real Madrid nu is: de beste van de wereld. Daar kan je van verliezen. In 1988 was het zuur dat KV Mechelen de Europacup II ten koste van ons won, want we hadden een verschrikkelijk jaar achter de rug: Cruijff weg, Rijkaard weg en voor de zoveelste keer weer geen kampioen. In de finale van 1996 hebben we niet heel goed gespeeld, maar het is ook zo dat er tegen doping niet op te vechten is. Er is iets te zeggen voor de houding van Ajax die Europacup niet op te eisen, maar zo sauveer je wel oneerlijkheid in de sport. De finale van gisteren, dat was een terugkomst op een hoog Europees niveau – na jaren van afwezigheid. Het was een wedstrijd uit een competitie die hoop op meer biedt, een wedstrijd die weliswaar verloren is, maar in geen enkel opzicht zo hard aankomt als eerder verloren finales. Het antwoord op de vraag waarom dat zo is, is niet moeilijk.

We hebben een mooi jaar achter de rug, zeker vergeleken met de afgelopen twee jaren. Er waren gewenningsproblemen in het team, maar die werden al snel overwonnen. Alleen Ajax is in staat geweest op twee fronten te spelen. Dat heeft ons de titel gekost (15 verliespunten rond Europese wedstrijden) en bij een keuze tussen een landstitel en ver komen in Europa staat het eerste bij mij voorop. Dit jaar zijn de onbevangenheid, de onschuld en de spontaniteit echter teruggekeerd in Ajax. Het verschil met de laatste twee jaren onder De Boer kon niet groter zijn. Natuurlijk maakt Bosz fouten, maar er is geen enkele reden zijn fouten Bosz harder aan te rekenen dan de fouten van zijn voorgangers.

We hebben het afgelopen jaar méér betere wedstrijden gezien dan we van tevoren in ons hoofd hadden – het afgelopen seizoen was een positieve verrassing. Wellicht maakt dat komend jaar moeilijker, maar dat gaan we nog zien. Vooralsnog lijkt het erop dat we nog heel veel moois mee gaan maken. Omarm dat. Geef geen aandacht aan mensen van andere, kleine clubs, mensen met een kleine mentaliteit en nog minder compassie. Gisteren was Matthijs de Ligt als zeventienjarige de jongste speler ooit in een Europese finale en hij was een van de besten van het veld. Als je niet kan waarderen wat Ajax voor het Nederlands voetbal betekent, volg dan maar clubs die betonvoetbal spelen, of clubs waarvan sommige supporters het woord schaamte niet kennen – wij van Ajax staan daarboven, omdat het motto van de stad Amsterdam in onze genen zit: heldhaftig, vastberaden en barmhartig.

We hebben dit jaar in het eerste van Ajax kennis gemaakt met Nouri, Dolberg, Sánchez, Traoré, Onana, Neres, Kluivert, De Jong en enkele jeugdspelers die incidenteel invielen. We mogen hopen dat Sánchez, Klaassen en Dolberg blijven, maar het zal geen aderlating zijn als ze weg gaan. Bij Ajax staat er onder de juiste trainer altijd wel iemand op die het vertrek van zijn voorganger opvangt – behalve als de naam van die voorganger Johan Cruijff is. Gisteren, de dag van Ajax – Manchester United, was het 14 maanden geleden dat Cruijff stierf. Het zou mooi zijn geweest als we op die dag de Europa League hadden gewonnen, maar het is uiteindelijk veel mooier en veel belangrijker dat we zijn filosofie blijven eren en handhaven, zodat Ajax, bij winst of verlies, onderscheidend is en blijft. Het is zoals in dat prachtige We. Are. Back.-filmpje gezegd wordt: wij hebben geen geld om een speler van 100 miljoen te kopen en we verkopen geen miljard shirtjes. Wij zijn Ajax. We moeten slim zijn. Inventief. Doen wat we kunnen. Doen wat we goed kunnen – onderscheidend voetballen naar de roots die onze club groot hebben gemaakt. Daarom nogmaals: de toekomst staat altijd open en er is genoeg om te omarmen.

Wij gaan volgend jaar door. Het kan niet anders met deze trainer en dit team. En er komt iemand meeschrijven. Goede zomerstop, mede-Ajacieden.

3 gedachtes over “Heldhaftig, vastberaden, barmhartig

  1. Mooi stukje, alleen ben ik het niet eens met de stelling dat de verkoop van 3 bepalende spelers geen ramp zou zijn. Natuurlijj staan er weer nieuwe talenten op maar die moeten wel weer opnieuw beginnen waar de vorigen al de nodige ervaring opdeden. Als we de doorgebroken talenten iets langer kunnen vasthouden, zijn er in de Europese top wel weer mogelijkheden.

    Like

  2. Ik lees je verhalen altijd met heel veel plezier. Stiekem wel een beetje jaloers op iemand die dingen zo mooi en beeldend kan verwoorden. Mooie zinnen met een fijn ‘ritme’, maar bovenal met veel gevoel. Op de een of andere manier raakt het me vaak. Keep up the good work.

    Like

  3. Ik hoop dat Ajax het komende seizoen weer met zo goed speelt als het afgelopen seizoen. En of ze daarmee nou eerste worden of niet boeit me minder . En ik hoop weer op Europees succes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s