De jeugd en de onvoldoende

Wat een fantastische avond was het vorige week. Het stadion gloeide. Het dampte. Het bewoog – letterlijk. Koorts van opwinding op de tribunes, waar 50.000 Ajacieden een vloeibaar geheel werden. Bij zo’n tornado-achtige dynamiek 360 graden rond het veld komen bij de spelers speciale krachten los. Ze kunnen even meer dan ze eigenlijk kunnen. Ze blijven gaan. Onstopbaar, voor een avond.

Drie dagen later kan alles anders zijn.

Ajax-FC Twente, 15 mei 2011, is natuurlijk het bekendste voorbeeld. De dag van de derde ster. De kampioenswedstrijd die we niet konden verliezen. De Arena stond in vuur en vlam. Eerder dat seizoen gebeurde iets vergelijkbaars, toen we voor het eerst in jaren weer de Champions League bereikten. Tijdens de beslissende voorronde tegen Dynamo Kiev was het stadion onverzettelijk. Nog zo’n moment: de wedstrijd tegen Barcelona. In al die gevallen hunkerde heel Amsterdam naar hetzelfde: de titel, de Champions League, winnen van de beste ploeg van de wereld. Vorige week ging het om het bereiken van een Europese kwartfinale. Het was veertien jaar geleden.

Dat het nog geen zeventig uur later misging op een stroef kunstgrasveld in Rotterdam is pijnlijk. Heel verrassend is het daarentegen niet. Als dit seizoen iets leert, is dat jongens van 17, 18 en 19 jaar niet twee keer in de week kunnen pieken. Dat kun je ook niet van ze verwachten. Donderdag voelden ze door de euforie hun benen niet, zondag was iedereen net een fractie minder scherp. Tegen een goed gegroepeerd Excelsior kan dat fataal zijn, is gebleken. Nogmaals: dat is heel vervelend en een grote domper, maar niet onbegrijpelijk.

Dat De Telegraaf het puntenverlies gebruikte om in een op het oog al maanden klaarliggend stuk Peter Bosz een veeg uit de pan te geven is treurig. Er zijn best wat dingen aan te merken op Bosz maar kijkend naar de resultaten en het vertoonde spel verdient de oefenmeester na een maand of negen zeker geen onvoldoende. Alleen in zijn beste seizoen (toevallig afgelopen jaar) had De Boer na 27 wedstrijden meer punten dan Bosz nu. Twee, om precies te zijn. Alle andere jaargangen lag het Ajax van De Boer mijlenver achter op het team van dit seizoen. Europees levert Bosz in zijn eerste seizoen een prestatie die De Boer nooit heeft gehaald. En hoewel het voetbal is lang niet altijd sprankelend, is het aanmerkelijk vaker dan de voorbije jaren leuk om naar te kijken. Vreemd dat over De Boer nooit dit soort artikelen in De Telegraaf verschenen.

De wisselvalligheid die we in deze fase van twee wedstrijden per week zien is een logisch gevolg van de jeugdigheid van het team. Waar onze sterkhouders – middenvelders Klaassen, Ziyech en Schöne – net na de winterstop wekelijks met belangrijke goals voor drie punten zorgden, zijn met name die laatste twee de voorbije weken minder in vorm. Dus verliezen we punten die Feyenoord en PSV met slechts één wedstrijd per week niet verliezen.

Gezien de recente resultaten moeten we in dat geval hopen dat het seizoen niet als een nachtkaars uitgaat.

Daar kun je je bij neerleggen. Concluderen dat je als Nederlandse club met veel jeugd eigenlijk maar op één front tegelijk kunt strijden. Dit seizoen zijn er niet veel andere opties, wil je succesvol zijn. De vraag is of je dat durft als club, zo’n keuze maken. De komende weken vol inzetten op de Europa League, met het risico dat Schalke toch een maatje te groot blijkt. Het zou de winkans wel vergroten. Ik verwacht dat het niet gaat gebeuren. Dat we zo goed en zo kwaad als het gaat op twee paarden blijven wedden. Gezien de recente resultaten moeten we in dat geval hopen dat het seizoen niet als een nachtkaars uitgaat.

Zeker is dat er op langere termijn iets moet veranderen. Ajax wil ook in de toekomst op meerdere fronten strijden. Als het kampioenschap heilig is, kunnen we beter de hele Europese tournee mijden. Ik hoor jullie tegensputteren, dat is inderdaad geen optie. Dus moeten we ons wapenen tegen de intensiteit van het dubbele programma. Juist in deze fase kan routine de doorslag geven. Een type Siem de Jong – misschien twee van die types – waren op Woudestein goud waard geweest. Neres is een geweldig talent die zijn waarde voor Ajax ongetwijfeld nog gaat hebben, feit is echter dat hij er op dit moment niet staat.

Als De Telegraaf dan toch zo nodig iemand op een onvoldoende moest trakteren, had die dan niet moeten gaan naar de man die gaat over de samenstelling van de selectie? Het is lovenswaardig dat Overmars kijkt naar de lange termijn. Daardoor hebben we in potentie een prachtige ploeg. Maar in een bedrijfstak waar je zo goed bent als je laatste wedstrijd, kun je de korte termijn nooit uit het oog verliezen.

Een gedachte over “De jeugd en de onvoldoende

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s