Het dieptepunt en wat daarna komt

Weet je nog dat je naar huis fietste, Dion? Weg van dat etentje. Het is nog maar een maand of wat geleden. Ajax riep. En Ajax stelde teleur. Het waren een paar zwarte voetbaldagen aan het begin van een seizoen dat juist met hoop en nieuwe energie was gestart. De thuisnederlaag tegen Willem II en toen – die bewuste avond – het pak slaag van Rostov. Ik voelde met je mee.

We kennen ze allemaal, die dieptepunten als het om onze Amsterdamse voetballiefde. En als je denkt dat het niet erger of slechter kan, jawel hoor, is daar – zoals Rudi Völler eens analist Günter Netzer aanhaalde – ‘nochmal ein niedrigen Tiefpunkt’. Zo’n moment was voor mij de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht vroeg in 2012. Drie belangrijke weetjes over die wedstrijd: het was zondagmiddag half een, het vroor dat het kraakte en Dico Koppers stond in de basis. We speelden slap, iedereen was duidelijk liever in bed blijven liggen en Utrecht won dik verdiend met 0-2.

Die dag (Roy kan hem zich ook herinneren, ik weet niet waar jij was, Dion) kende veel emoties. Boosheid, teleurstelling, wanhoop. Al die emoties sloegen uiteindelijk om in meligheid. De situatie was ook lachwekkend. Stonden we dan, omgeven door ijskoud beton, samen met 30.000 andere doorbijters, te kijken hoe Ajax zich naar een onoverbrugbare achterstand op de ranglijst klungelde. (Het gat was geloof ik een punt of twaalf na die dag, drie maanden later – en dat had niemand die tegen FC Utrecht in het stadion was geloofd – waren we kampioen.)

We eindigden de dag in een fijne, warme kroeg in Eindhoven. Daar, in het hol van de leeuw, werkten we aan ons herstel en na een biertje of vier, vijf begonnen we warempel overtuigd te raken dat er belangrijkere zaken in het leven waren. Wat Ajax betreft: volgend seizoen beter.

Natuurlijk, niet alles was perfect, maar er viel genoeg te genieten.

Ook nu is alles na de decepties tegen Willem II en Rostov snel veranderd. Zondag speelden we weer thuis tegen FC Utrecht en de overwinning betekende een perfecte serie tussen twee interlandperiodes. Natuurlijk, niet alles was perfect, maar er viel genoeg te genieten. Twee Europese zeges, waardoor we dicht bij overwintering zijn. Mooie potjes met veel doelpunten in de eredivisie. En dan was er nog die prachtige bekeravond, waarin de reserves lieten zien hoe je Willem II wél oprolt. De scorende debutanten. Sinkgraven op linksback.

Er loopt motdomme een partij talent rond in onze selectie. Wat een luxe! Sinkgraven, Traoré en Ziyech kunnen geweldig voetballen. Dolberg ontwikkelt zich stormachtig. De talenten die de laatste twee jaar doorbraken – Tete, Bazoer, El Ghazi en Riedewald – moeten even toekijken. Dan komen Nouri, De Ligt, Van de Beek, Frenkie de Jong er nog aan. Het wordt dringen, en dat is goed.

Met het zoeken naar streams ben ik gestopt. Ajax en vakantie, dat is voor mij geen gelukkige combinatie.

Ik heb trouwens niks gezien van deze wedstrijd tegen Utrecht. Vakantie. Met het zoeken naar streams ben ik gestopt. Ajax en vakantie, dat is voor mij geen gelukkige combinatie. Dat begon in 2010 toen ik AZ-Ajax keek in Taverna Amsterdam in Barcelona. Gek genoeg waren er vooral Belgen op de kroeg afgekomen die zich vergrepen aan bitterballen en andersoortig bruin fruit. Sigthorsson scoorde (voor AZ), het werd 2-0. Een jaar later in Málaga duurde het een uur voordat de stream voor FC Groningen-Ajax het deed. De eindstand van 1-0 stond toen net op het scorebord en Van der Wiel was er met rood af. Zo volgden er meer duels. De laatste was vorig jaar oktober in Brooklyn. Ajax-PSV. Krakkemikkige stream, pijnlijke nederlaag.

Een uitzondering was er uiteraard ook, weet je nog Roy? Tijdens een muziekreis door Berlijn in 2011 zochten we op dinsdagavond ons Sunflower Hostel op om onze club in de Champions League aan het werk te zien. Ook nu deed de stream het niet en waren we afhankelijk van Twitter (ververs, ververs, ververs), alleen Ajax won wel. Uit bij Dinamo Zagreb: 0-2.

Zondag – ik was wederom in Málaga – hoefde het van mij niet. Ik zou het wel zien. Alle vertrouwen. Het laatste half uur van de wedstrijd begon het toch te kriebelen. Even internet aan. Via whatsapp hielden jullie me op de hoogte. Of ja. Ik kreeg kreten als ‘zucht’, ‘pffffff’, ‘yesss’ en ‘die Viergever’ door en mocht die codetaal voor voetbalfans naar eigen inzicht interpreteren. Het liep goed af. Met ‘laatste minuut’ en ‘gewonnen’.

img_1223

Inmiddels zitten we in een nieuwe interlandperiode. Twee weken geen Ajax. Dat is echt vakantie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.