Urby in Engels beton

Mannen,

Ik stond in de keuken, in een poging de ochtendblues te verdringen met een bak Nespresso. Een Engelse morgen in Manchesterstijl: grauw en mistig. Maar vooral in mijn hoofd. Te veel pints. Te weinig slaap. In mijn ooghoek zag ik zijn imposante lijf de deurpost passeren. Dan, de zwager van mijn Engelse vriend Jon. Je weet op zo’n moment dat het heel snel over voetbal gaat. En jawel, het woord Ajax (EEJACKS zoals hij het uitspreekt) valt meteen. Nog voor de goedemorgen.

Het is een prachtige, middle class Engelsman. Goede baan, mooi gezin, keurig huis. Volgens de Britse klassen-wetten zou hij daarmee rugbyfan moeten zijn. Maar aan die wetten heeft Dan lak. Hij is een echte man from the North. Grofgebekt, humoristisch, rechtdoorzee en gehard door het grauwe klimaat. In het meest industriële gedeelte van het land. Opgegroeid in een betonnen stad die Sheffield heet. Hij is daar trots op. Hij is uiteraard fan van Arctic Monkeys die zelden iets fout doen, mochten ze al iets fout doen. Hij gebruikt in zijn kookwerk geen Worcestershire Sauce, zoals veel Britten. Waarom niet? Omdat het niet uit Yorkshire komt. Sterker nog, als de smaakversterker niet Henderson’s Relish heet, de Sheffield-variant, dan weigert hij te eten. Ik kreeg zo’n flesje ooit met kerst van hem. Om aan te geven hoe trots hij is. Nog een voorbeeld. De grens tussen Lancashire en Yorkshire ligt op twee straten afstand van het huis van Jon. Telkens wanneer hij de grens passeert als we een boodschap doen, dan juicht hij omdat hij weer ‘thuis’ is.

Van alle clubs in Engeland, kiest hij voor het lelijke eendje

Sheffield. Als het om voetbal gaat heb je dan twee keuzes. United of Wednesday. Dan zelf vindt dat een belediging. Er is geen keuze in zijn optiek. Het is Wednesday of niets. Van alle clubs in Engeland, kiest hij voor het lelijke eendje. Hoewel, kiezen. Het is geografisch bepaald, vindt Dan. Er is dus geen sprake van enige vrijblijvendheid. Sheffield. Wednesday. Punt.

Weer of geen weer, goed team of niet. Hij zit in het stadion. Altijd. Of in de kroeg, bij uitwedstrijden. Ondraaglijk lijkt me dat. Nietszeggende wedstrijden tegen Huddersfield. Hij gaat masochistisch door het leven. Lijdt vaker dan iemand met een hartprobleem. Maar hij recht zijn rug. Altijd. Zijn hart is niet rood, maar kent blauwwitte strepen. Ik weet het zeker. Is het niet van nature dan heeft hij het zo laten tatoeëren.

sheffield

Afgelopen zaterdag heb ik hem duizend doden zien sterven. Hij was stil, hij was hopeloos. Totdat zijn ploeg in zowat de laatste seconde de overwinning wist te stelen. Hoewel ik dat woord weer niet mocht gebruiken. Maar die grijns als eindresultaat na 94 minuten lijden, kreeg ik niet van zijn gaffel gebeiteld al had ik het geprobeerd.

Daar mogen we een voorbeeld aan nemen. Niet zaniken, maar dragen. Daar hebben we het inmiddels vaak genoeg over gehad.

Waarom heb ik het over Wednesday of Dan? Nou, omdat hij meteen begon over Emanuelson. Die heeft op de laatste dag van de transferperiode getekend in zijn stad. Dus komt hij verhaal halen. Omdat hij weet dat mijn hart wit-rood-wit is. Hij is onder de indruk van onze club. Hij kent de rijke historie. Hij kent alle namen. Dus de verwachtingen zijn hoog. In Engeland zijn we groot jongens. Echt heel groot. Natuurlijk, ze maken grappen over de spek-en-bonen-Europa-League waarin we vertoeven, maar ze zien ons liever dan welke Nederlandse club ook. Ze leven altijd mee. En trouwens, wij spelen tenminste nog Europees. En na gisteren mogen we voorzichtig zeggen dat we het niet onaardig doen, gelukkig. Dat kan Wednesday uit The Championship niet zeggen. Maar dat is een grap die Dan recht in zijn ballen raakt. Dus maak ik hem niet.

In Engeland zijn we groot jongens. Echt heel groot

Maar nu… wil hij antwoorden, Dan. Emanuelson. Hebben ze een goede speler gecontracteerd? Ik stotter. Ik hap naar adem. Ik aarzel te lang. Ik denk nog tijd te kunnen winnen door een intelligent bedoelde vraag te stellen. ‘Midfield or back?’ Back is het antwoord.

Ik zeg: prima speler. Alsof hij een hap Henderson’s naar binnen werkt, zo tevreden kijkt Dan.

Heb ik gelogen? Ik weet het niet. Toen Urby vorig jaar weer even bij ons meetrainde hoopte ik eigenlijk dat hij zou blijven. Gewoon, om zijn ervaring te delen binnen de selectie. Niet als basisspeler. Bovendien zou het onze selectie nú op links sterker gemaakt hebben. Sinkgraven doet het goed. Een mooi substituut voor hobbelpaard Dijks. Met Urby op de bank, lijken de posities op links mooi gecoverd. Maar op basis waarvan ik vind dat Urby een verrijking is? Nostalgie?

Urby was zo’n speler als Anita. God, wat hebben we die jongens vervloekt. Wat hebben we met name op Urby gekafferd vanuit 410. Brandhout. Nikskunner. Balverlies op de verkeerde momenten om doelpunten om je oren te krijgen. Urby en de voorrondes van de Champions League. Ik zeg Kopenhagen. Hij dribbelt, hij verslikt zich, Vermaelen werkt een voorzet die uit de counter voortkomt uiteindelijk in eigen doel. Urby en de doodsvloek. Dag bal der miljoenen.

In datzelfde seizoen beleefden we een zwarte dag op de slotdag van de competitie. PSV werd landskampioen in die doldwaze eindstrijd om de titel op drie velden tegelijkertijd. Het was een zwak seizoen voor Urby. Aanvallend sterk, verdedigend zwalkend. Pas onder pannenkoek Van Basten bloeide hij weer op. Waardoor we weer van hem gingen houden. Ajacied in hart en nieren. Ik zei al: net als Anita werd hij uiteindelijk groots. Waardoor het afscheid toch nog pijnlijk aanvoelde. Urby ging naar Milan.

Urby en de doodsvloek. Dag bal der miljoenen

Veel wedstrijden heb ik niet van hem gezien daarna. Ik kijk nog liever naar The Championship dan naar de Serie A. Veel wedstrijden stond hij ook niet in de basis. Maar telkens als ik hem zag invallen, Europees, dan zag ik goede dingen. Laat Urby vooral opkomen. Geef hem geen vaste verdedigende rol. Dat bloeit hij op. Zo zit het in mijn hoofd. Zo heb ik het ook verwoord. Emanuelson is een goede aankoop.

collagesheffield

Ik moet je bekennen: ik kon ook niet anders. We hebben al wat jongens die een duidelijke band hebben met onze club geposteerd in die betonstad. Wim Jonk, de man die we wegstuurden in een recent verleden. Dan is nog steeds vol lof over hem, maar ik geloof niet op basis van wat hij bij Wednesday heeft laten zien. Hij is gewoon op een Britse manier beleefd tegen me. Not too bad, dat is zijn oordeel over Wimpie. Wat eigenlijk kut betekent, in deze context. Sibon. Die stond er ook nog. In de herfst van zijn carrière. Hoewel we ons niet verantwoordelijk hoeven te voelen voor deze spits, linkt Dan ‘m toch aan ons. En dan is er Orlando Trustfull, waar we ons al helemaal niets van hoeven aan te trekken aangezien hij in Rotterdam opgevoed is. Dan kennende, weet hij dat met terugwerkende kracht toch weer… nou ja vul het maar in.

Urby. Ajax. Wednesday. Ik durfde niets negatiefs te zeggen. Voor de sympathieke, lieve Urby. Om onze club groot te houden ook. Dus heb ik hem verdedigd.

Ik hoop dat mijn verbale speltactiek en -techniek aanstekelijk werkt voor Urby. Als hij zo speelt als ik Dan bewerkte dan is er geen vuiltje aan de lucht. Niet denken, doen. Bal afpakken (Dan verbaal snoeren), kijken (naar het non-verbale resultaat), meters maken (veel woorden, niets zeggen), keurige steekpass door het midden naar de scorende spits (je bent altijd welkom in de Arena en dan drinken we veel bier). Doelpunt.  ‘I would love that very much, Roy’.

Mannen, leg de shirts klaar. Dan komt er aan. Niet klagen, bij welke misser dan ook. We gaan drinken. We gaan de club steunen alsof het onze laatste wedstrijd is. Vergeet ons Mokums sarcasme. Vergeet de kritiek. We zijn een wedstrijd lang Wednesday-fans. Van beton. Leunend op de zware lucht van de kou. Iedere seconde hoopvol. Kijk niet vreemd op als het broodje kroket dat ik jullie aanbied doordrenkt is met Henderson’s saus. We doen het voor Dan. Voor Ajax. Voor Urby.

Tenzij het seizoen voor die laatste totaal anders uitpakt. Als hij de pannen van het dak speelt. Dan klagen we gewoon weer over Overmars. Hoe hadden we Urby vorig jaar kunnen laten gaan? Dan zal ons begrijpen. Grofgebekt zal hij mee vloeken. Urby is een gigant, Marc snapt er ook geen zak van.


Altijd als eerste op de hoogte van nieuwe verhalen?
Volg ons dan op Twitter of like onze Facebookpagina.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s