Cillessen eenzaam op de zestien (met update)

Beste mannen,

Is het verbeelding of worden de wallen van Jasper Cillessen steeds dieper? Het is dat hij niet kaal is, anders had ik ‘m al liefdevol Uncle Fester genoemd. Ik zag het in de catacomben al tegen Rostov, onder het maaiveld, daar waar een Addams Family-lid zich prettig voelt. Twee diepe kraters rond de oogkassen. Boven druk kauwende, machinaal malende kaken.

Ik las spanning. Ik zag zorgen. Of is dat iets dat je later met de kennis van nu concludeert? Ik durf het niet te zeggen. Maar het komt vast goed met die wallen in het zonnige Barcelona.

Na dinsdag dacht ik: hij zal de komende tijd nog slechter slapen. Ik vreesde ook dat de wallen zouden groeien. Ik had medelijden met Jasper na de wedstrijd tegen Rostov. Echt.

Ergens zag ik dat hij een 4,5 kreeg als rapportcijfer. Dat moet aankomen voor een keeper die nauwelijks iets te doen had. Maar ik deel die mening. Het is onvoldoende. Hij is uit vorm. Hij steekt niet lekker in zijn vel. Ik heb daar twee bewijzen voor van afgelopen dinsdag, mannen. Uiteraard de vervelende en ongewenste goal van Rostov. En het moment in de tweede helft waarop Sanchez terugkopt naar Cillessen. Hij staat apathisch te kijken. Een bal die een keeper met zelfvertrouwen na een kort sprintje met één hand oppakt. Jasper is aan de grond genageld. Ziet met lede ogen en diepe wallen de corner tegemoet.

Ergens zag ik dat hij een 4,5 kreeg als rapportcijfer. Dat moet keihard aankomen voor een keeper die nauwelijks iets te doen had

De vraag is ook: hoe heeft hij onder die lat gestaan? Er staan nog geen vijftien minuten op de klok en weer heeft hij een kapitale fout achter zijn naam staan, op weg naar de Champions League. Dat moet aan je knagen. Zo hard als zijn kiezen op kauwgom.

Hij is eenzaam in die wedstrijd. Omdat zijn tien ploeggenoten een voortreffelijk potje spelen. Druk zetten. Ballen snel veroveren. Het leer lekker laten lopen. Met een ontketende Younes, een sterke El Ghazi, een verrassende Traoré. Het systeem Bosz lijkt onder de knie. Het oogt hoopvol. Het is zelfs af en toe sprankelend. Tot die ene vrije trap. De bal verdwijnt achter Jasper. Zal hij gedacht hebben aan zijn eigen felle woorden richting teamgenoten toen de ploeg nog in opbouw was? Ik vermoed van wel. Hoe kijk je dan naar jezelf? Zij groeien, jij verzwakt.

Jasper moet het allemaal verwerken. Ondergaan. Eenzaam in zijn zestien. Terwijl de gedachten blijven hangen bij die ene bal. Het enige moment dat hij iets kon doen. Het enige moment waarop hij niet het juiste deed.

Wat ook niet erg meegeholpen heeft, is dat hij zijn collega aan de andere kant van het veld excelleert. Wat een muur is die Dzhanaev. Gebouwd van jaren zeventig Oostblokbeton. Hij houdt de wendbare en creatieve Traoré van zijn eerste goal af. Met veel show ketst hij de kanonskogel van Gudelj uit het doel. Hij buigt zijn postcommunistische hoofd slechts één maal, oog-in-oog met Klaassen van elf meter, die hem kansloos laat.

Wat een muur is die Dzhanaev. Gebouwd van jaren zeventig Oostblokbeton

Eerlijk gezegd moest ik even denken aan die andere Russische keeper eind jaren tachtig, begin jaren negentig, Dasajev. Ik zie hem nog staan, in dat blauwe shirt met schaduwstrepen, in de eerste EK-wedstrijd van Oranje in 1988. Die man was in de eerste wedstrijd ook niet te kloppen. Koeman, Wouters, mannen met schoten. Met prachtige reflexen en sprongen waarin geen zwaartekracht leek te bestaan, hield die Dasajev Nederland op de nul. Hij won van ons. Want net als Rostov afgelopen dinsdag had het Russische nationale elftal destijds nauwelijks aanvallende intenties.

Pas in de finale van datzelfde toernooi wisten we het IJzeren Gordijn, zoals Dasajev genoemd wordt, te slopen. Dat weten we met z’n allen. De fabuleuze volley van Van Basten en de granaatinslag van het hoofd van Gullit. Grappig historisch feitje: die twee doelpunten beschouwt Dasajev als de eerste tekenen van het definitief vallen van de Muur, zo heeft hij ooit in een interview gezegd.

Typisch is dat Gullit tegelijkertijd indirect verantwoordelijk is dat er weer een Muur gebouwd kon worden, in de persoon van Dzhanaev. Als trainer van Grozni plaatste hij de doelman out of the blue onder de lat. Omdat hij het wel in hem zag zitten. En zo kon het gebeuren dat Jasper op de zestien malend naar de reddingen van zijn collega kijkt. Reflecterend op zijn eigen muur.

Wat zag hij in dat hoofd? Weet hij dat hij schuldig is? Ja! Zo werkt dat in het voetbal. Hij bouwt een muur. De lange hoek is voor hem. Natuurlijk, drie spelers van Rostov ontnemen hem het zicht. Ja, er zit een vervelende stuit in de bal van Noboa, zo rond de penaltystip, die het ook nog eens lastiger voor hem maakt. Maar de twijfelende Cillessen beslist nu eenmaal om een paar stappen naar het midden te zetten, waardoor hij kansloos is als de bal in ‘zijn’ hoek verdwijnt. Opnieuw is hij de direct verantwoordelijke voor een tegengoal in de Arena.

Medelijden had ik. Echt. Ik wilde hem redden. Behoeden voor alle kritiek. Jasper is een puntenpakker, dat weten we. Dat-ie even in een dipje zit….

En toen kwam het nieuws uit Barcelona. In De Telegraaf durfde Mighty Mike te beweren dat Cillessen dinsdag met zijn hoofd heel ergens anders was. Bij Barcelona. Maar zou het zo werken? Stond hij daar eenzaam op de zestien terwijl hij in gedachten het rood-blauw al voor zich zag? Zag hij beelden van zijn gele Speedozwembroek op het strand in Sitges? Gaf hij geen donder meer om Ajax? Wist hij dat hij zélf wel Champions League zou spelen?

Die gedachten doen pijn. Het voelt als verraad. Alsof hij ontmaskerd is als dubbelspion van het Rode Leger. Weet je, ik wilde hem behoeden van alle kritiek, mannen. Ik had ook al een boodschap voor hem geschreven die diep uit mijn Ajax-hart kwam: “Beste Jasper, bouw nog één keer een muur die solide is van Oostblokbeton, zodat criticasters jou persoonlijk niet kunnen raken. Net als in ’88 winnen we de finale de komende week tegen een Russische ploeg. Vanuit historisch perspectief: ook Van Breukelen had wel eens last van polletjes, maar ook hij kwam er weer bovenop. Volgende week sta ik naast je op dat lijntje van de zestien. Samen pakken we de spaarzame ballen die op ons afgevuurd worden. Samen zien we hoe Traoré de Muur een eerste keer slecht, waarna Younes het definitieve oordeel velt.

Het voelt als verraad. Alsof hij ontmaskerd is als dubbelspion van het Rode Leger

Maar Jasper pakt zijn spullen. Hij verlaat ons (oh ironie, voor 14 miljoen. 14, het Cruijff getal). Omdat het een unieke kans is, zo heet dat nu. Nog voor de wedstrijd tegen Rostov is-ie weg. Hij laat ons achter. Met zijn puinhoop. Zo voelt dat ja! Prima, zoek het dan maar uit Jasper. Weet je, ik snap het. Natuurlijk wil hij naar Barcelona. Alleen het moment is niet zo sjiek, toch? Net voor de beslissende return.

Hij was niet gelukkig, hij zat niet lekker in zijn vel, hij was boos. Maar wat moeten we nu nog van die woorden geloven? Snapt hij dat we boos zijn, mannen? Desondanks, wens ik hem sportief mooie dingen bij Barcelona.

We redden het wel zonder hem tegen Rostov. Daar ben ik van overtuigd. Ik hoop dat we Jasper en Barcelona treffen in de Champions League. We verheugen ons op een weerzien. Als hockeyers gaan we op zoek naar vrije trappen en penalty’s. Wetende waar jouw zwakke plekken liggen. Ik zie je al staan Jasper, eenzaam op de zestien. Malende kaken, schuddend hoofd, diepe wallen. Reflecterend op jouw eigen handelen. Maar ik sta dan niet naast je, Jasper. Je staat er eenzaam. Op de zestien. Dat snap je wel.

[UPDATE] Jasper, ondanks alle mediaberichten en Barca-gedoetjes stond je er toch. Dat was heerlijk. Dat was fantastisch. Dat was groots. Niet het spel hé, tegen Rostov. Tering. Ik had je een andere afscheidswedstrijd gegund. Ik had medelijden met je. Met mijzelf ook. Wat een gedrocht van een wedstrijd. Wat een slappe vertoning. Het zuur moet in jouw voetbalschoenen staan. Dat spijt me. Fijn dat je er was. Jammer dat we niet wonnen. Ik wens je heel veel succes, Jasper. Maak er iets moois van in Barcelona.


Altijd als eerste op de hoogte van nieuwe verhalen?
Volg ons dan op Twitter of like onzeFacebookpagina.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s