Turkse topspits gesignaleerd op Schiphol

Vrienden,

Weten jullie nog, 31 augustus 2004? Op die dag raakte Ajax Ibrahimovic kwijt. De transfer van de Zweedse spits naar Juventus leek niet meer aan de orde en toen – op de laatste dag voor de transferdeadline – pats, boem, weg. Onze beste speler. Ik probeerde die dag positief te blijven. We hadden immers maar mooi drie jaar van Zlatan kunnen genieten, hield ik mezelf voor. En er zou toch zeker een nieuwe aanvaller komen. Een nieuwe geweldenaar (het woord kanon gebruikten we in die tijd nog niet). Wie-o-wie? Het was een spannende dag, waarop ik vaker dan ooit de Ajax-sites ververste. Tot half elf ’s avonds, toen duidelijk werd dat er niemand zou komen. Arouna Koné had Zlatan moeten opvolgen maar de Ivoriaan kwam niet door de keuring.

Het was de zwartste transferdag die ik ooit meemaakte.

Als supporter verheug je je op de wedstrijden van je club maar stiekem maakt ook een transferperiode veel los. Je merkt het op forums, waar fans opeens vrienden hebben waarvan de oom op Schiphol die ene wereldspits tegen het lijf is gelopen (voor een foto was helaas geen tijd). Iemand anders kent een goed ingevoerde Peruviaanse poetsvrouw die zeker weet welk Zuid-Amerikaans talent Ajax binnen nu en een paar dagen zal komen versterken. En dan zijn er de veertienjarige superscouts die zonder ooit bewegend beeld te hebben gezien precies weten welke Slowaakse middenvelder onze as van de broodnodige creativiteit zou kunnen voorzien. Het is een vermakelijk halfjaarlijks terugkerend circus.

Het was een verwarrende tijd met betalingstermijnen en bankgaranties.

Het is ook een tijd van hoop en vrees, de transferperiode. Althans, dat was het, tot een paar jaar geleden. Een zomer eerder dan Zlatan vertrok Cristian Chivu, een van mijn favorieten. Het was een verwarrende tijd met betalingstermijnen en bankgaranties en toen de hele soap achter de rug was waren we Cristi kwijt zonder dat Ajax daar meteen veel beter van werd. Wat ik vreesde gebeurde. Een jaar later liep het met Zlatan dus niet bepaald beter af. Toch waren er ook heel fijne transfertijden. Momenten waarop de hoop werd omgezet in keiharde versterkingen. De komst van Klaas-Jan Huntelaar eind 2005 was zo’n moment. En ook bij de presentaties van Jaap Stam en Edgar Davids, niet veel later, voelde ik iets van euforie.

Veel vaker waren er twijfels. In de bloedhete Romeinse zomer van 2007 wilde ik net bij Termini de metro instappen toen ik in een sms werd geïnformeerd over onze nieuwe spits. Hij heette Ismael Urzaíz Aranda. Een paar dagen later, in Venetië, kwam er opnieuw een bericht binnen. Dennis Rommedahl. Mijn humeur werd er niet beter op. Wat ik toen nog niet wist is dat het allemaal nog veel erger zou worden. Ik weet het, iedere club heeft zijn misperen. Maar Ajax bouwde jarenlang vakkundig aan een onomstreden positie als marktleider op het gebied van totaal ongeschikte cultaankopen. Het binnenhalen van spelers waarvan iedereen zich afvroeg of ze wel echt voetballer van beroep waren werd in Amsterdam tot kunst verheven.

Namen? Jürgen Colin. Teemu Tainio. Niki Zimling. Rustig, ik ben net begonnen. Samuel Kuffour (Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy). De dikke Mido. De Braziliaanse Zeehondendribbelaar, Kerlon. Het erge is, als supporter blijf je hopen. Tegen beter weten in. Dat zo’n ventje in De Kuip de bal op zijn hoofd krijgt en als een soort Seabert Tim de Cler passeert op weg naar het vijandelijk doel. Meer namen? Nog eentje dan. Thimothée Atouba.

De lijst met al dan niet subtropische verrassingen in wiens nabijheid Olaf Lindenbergh plotseling een technisch begaafde voetbalgod leek is duizelingwekkend. Toch werden er seizoen na seizoen stug een paar aan de Ajax-selectie toegevoegd. In dat licht bezien is het niet vreemd dat Johan Cruijff in 2010 een plan ontwikkelde waarin de focus vrijwel volledig op de jeugdopleiding ligt. Dat de technisch directeur, directeur voetbalzaken of directeur spelersbeleid (de titel wil nog wel eens wisselen) tegenwoordig in de transferperiode lekker een paar weken op vakantie wordt gestuurd. Dat het naderende einde van deze gevaarlijke tijd met risico op miskopen jaarlijks op 31 augustus wordt gevierd met een Chinese rijsttafel. En dat ik steeds vaker denk: misschien is het wel goed dat er niemand wordt gehaald. Zelfs de hoop van een voetbalsupporter heeft grenzen.

Het maakt de transferperiode een stuk minder spannend en tegelijk rustiger.

Ook van vrees is weinig sprake meer. Sinds het vertrek van Jan Vertonghen en Christian Eriksen lopen er geen spelers meer rond die we niet zouden kunnen missen, is mijn gevoel. Milik had ik graag nog een jaar in Ajax-shirt gezien, maar om nou te zeggen dat ik met zijn transfer in mijn maag zit, nee. Het enorme bedrag dat hij opleverde staat niet in verhouding tot wat hij tot nu toe heeft laten zien. Goeie deal dus. Ook Klaassen en El Ghazi zijn niet onmisbaar. En als Bazoer of Riedewald deze maand nog zou vertrekken zou dat doodzonde zijn (want veel te vroeg) maar geen onoverkomelijk probleem. Het maakt de transferperiode een stuk minder spannend en tegelijk rustiger.

En toch, deze week gebeurde er iets. Ik voelde een kleine kriebel bij het nieuws over Traoré. Een raar gevoel, dat ik niet meteen kon thuisbrengen. Is het diep weggestopte hoop die opborrelt?

PS: We bleven niet helemaal spitsloos achter na het vertrek van Zlatan in 2004. Weten jullie wie we nog hadden? Yannis Anastasiou. Jannus! Morgen keert hij terug in de Arena, als trainer van Roda JC. Als we net zo spelen als vorige week heb ik er vertrouwen in: 3-0.


Altijd als eerste op de hoogte van nieuwe verhalen?
Volg ons dan op Twitter of like onze Facebookpagina.

Een gedachte over “Turkse topspits gesignaleerd op Schiphol

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.