Judaskus

Heren,

Dat krijg je als je overdrijft. Je wordt meteen afgerekend op uitspraken. Afgestraft is misschien toepasselijker. Met evenveel gemak als de verdediging van Ajax dat op dit moment wordt. Terwijl ik toch echt visioenen had. Over 1995. Een persoon durfde serieus de vraag te stellen of ik écht dacht dat oude tijden zouden herleven.

Wat zeg je op zo’n moment? Ja, omdat je het hoopt, maar vooral vurig wenst? Of nee, wetende dat je jouw club dan als een Judas kust en verraadt? Dat laatste zal nooit gebeuren. Dat oude tijden gaan herleven…tja.

Na het trainingskamp in Mayrhofen en mijn bericht, ging het hard bergafwaarts. Net als ik destijds van die Finkenberg. Volle snelheid. Knietjes kussen het asfalt bijna in de haarscherpe bochten. Vechtend tegen de zwaartekracht die hard aan dat lange lichaam zuigt. Ik blijf overeind. Dat kunnen we van ons Ajax op dit moment niet zeggen.

FC Liefering jongens. Een nietig clubje uit Salzburg. Weet je, dat je van hen verliest valt te begrijpen. Net begonnen. Niet de sterkste opstelling. Gewoon even wedstrijdritme op doen. Dat is nodig weet een fysiotherapeut uit mijn familie te vertellen. Hij masseert op hoog niveau. Leest lichamen zoals wij boeken of berichten lezen. Zijn conclusie was eenduidig na die wedstrijd: de conditie is er nog niet. Verloren op fysiek.

FC_Red_Bull_Salzburg_-_Champion_of_the_Austrian_Football_Bundesliga_2011-12_(01)

Weet je wat het vooral is mannen? Salzburg. Dat woord slaat op de spieren. Wat ik natuurlijk vergeten ben in mijn euforie rond Mayrhofen, is dat Wenen verder van dat ski-dorp verwijderd is dan Salzburg. Je weet wel de thuisstad van Red Bull. Net als ik weten jullie dat we in februari 2014 ongenadig hard van die ploeg op onze flikker kregen. Thuis nog wel. Met die prachtige, eeuwig zwevende streep van Soriano, die ons na 35 minuten, toen de bal uiteindelijk landde, iedere hoop op de achtste finales van de Europa League ontnam. Ik weet zeker dat dat een rol gespeeld heeft. Angst voor een stad. Die diep huist in de lichamen, die toch al snel vermoeid bleken.

Weet je, ploegen uit Salzburg vinden we statistisch gezien lastig. Zelfs in 94/95 wisten niet we niet van Casino te winnen. Precies, Casino uit Salzburg, het huidige Red Bull. Twee keer gelijk. De 3-4 tegen Liefering is dus een logisch gevolg. Sterker nog, ik zou bijna applaudisseren voor zo veel veerkracht.

AFC dan. Op sportpark Goed Genoeg. Dubieus. Want ‘goed’ was het niet, ‘genoeg’ al evenmin. Ik vind het eigenlijk een wonderschoon gebaar van de Ajacieden. AFC is ons kleinere broertje. Daar heb je respect voor. Daar waak je over. Je gunt dat jochie alles. Dus ook een gelijkspel dat gevierd kan worden als een overwinning. Dat doen broers. Ballen tegen je eigen bloed. Rem er op. Opzettelijk inhouden. Over een bal heen duiken. Je benen extra wijd, zodat je gepoort kunt worden, terwijl je op zo’n moment theatraal een hand voor je ogen legt en vloekt. Bekijk de website van AFC. Het seizoen van ons broertje kan al niet meer stuk.

Ballen tegen je eigen bloed. Rem er op. Opzettelijk inhouden. Over een bal heen duiken.

Achter gesloten deuren werken we ook nog een oefenpotje af tegen (K)AA Gent. Ook over dat team valt veel te melden. Dat de ploeg in 2015 kampioen van België was bijvoorbeeld. Geen kattenpis. Koppel dat aan het feit dat België een gevaarlijk voetballand is. Natuurlijk, Wales had een goede dag. Maar we weten echt wel dat België gewoon Europees kampioen had moeten worden. Neem die achterhoede. Drie beren van kerels, door ons geschoolde jongens. Weet je, ik zit hier echt niet alles goed te praten maar plaats zaken in een perspectief. Al die Belgen probeerden zich op De Toekomst in de kijker te spelen. Om in de voetsporen te kunnen treden van Jantje, Toby en Thomas.

Daar kwam nog een nederlaag bij tegen…eh…. Krylya Sovetov. Ik geef toe, dit was een copy/paste-handeling om de naam op een goede manier op deze site te krijgen. Opnieuw geknakte hoofdjes op het veld. Met dat verschil dat we met meer moed gespeeld hebben. Dat je een wedstrijd uit handen geeft, dat kan altijd gebeuren zo vroeg in het seizoen.

Al die Belgen probeerden zich op De Toekomst in de kijker te spelen.

Louter positief nieuws mannen. Als ik onze nieuwe aanwinst Westermann mag geloven hadden we het betere van het spel. Prachtig hoe professioneel hij alle diepte-interviewvragen op de vuisten neemt en hard weg stompt. Technisch noemt hij onze ploeg. Een warm bad is de metafoor voor onze club. Jonge ploeg, in opbouw, vol vertrouwen. Zinnen die je inhaleert. Diep over de longen. Uitspraken die je doen geloven in een toekomst op De Toekomst. Cootje zei het al, niet naar de eindstand kijken heren. Dat heet scorebordjournalistiek.

Vier wedstrijden gespeeld, er is veel vertrouwen. Er is geen twijfel mogelijk. Die nederlagen doen ons goed. We worden hier beter van. De internetfans gaan lekker los. De reaguurders en hun niet te missen zuur. ‘Frank moet terugkeren’. ‘Een kakkerlak voor de groep, wat verwacht je dan stelletje mongolen?’ Ik vind het allemaal zo onnodig.

Peter_Bosz

Westermann zal deze ‘intellectuele fans met visie op het spelletje’ straks echt nog wel een keer gaan bedanken voor hun betrokkenheid, het meeleven en –denken, maar hij zal ze proberen te overtuigen ‘dat Bosz de juiste trainer is voor deze groep’. Dat ‘de selectie volledig achter hem staat’. Er is geen wolkje aan de lucht.

Ook de Telegraaf tongzoent er vandaag lekker op los. Er heerst twijfel binnen de spelersgroep, meldt de krant van wakker Nederland. Een foto erbij waarop Bosz staat te discussiëren met zijn jongens. De hoofden omlaag, met een lichaamstaal van bloemen die weken geen water gehad hebben. Keurig uitgekozen op de redactie. Het uitgewisselde speeksel moet vochtig om de mondhoeken van de redacteur gehangen hebben.

Het zijn Judaskussen. Dat moeten die fans en de pro-journalisten zich realiseren. Bij Feyenoord en PSV spreken ze dezelfde zinnen over Bosz uit. Ze verkneukelen zich om de uitslagen. Daarom moeten wij dat niet doen. Wij verraden niemand. Wij kussen niet. Het zijn allemaal rookgordijnen van Bosz. Hij experimenteert er gewoon lustig op los. Daar zijn deze potjes voor. Godverdomme, moeten we dan alles uitleggen?

Het zijn allemaal rookgordijnen van Bosz.

Komt bij, wij spelen tegen PAOK Saloniki. Da’s de eerste serieuze wedstrijd van het seizoen in de voorronde van de Champions League.  De historie is ons goed gezind. Twee wedstrijden gespeeld, nul verloren. We hebben ze maximaal verpulverd in Griekenland met een zinderende 3-3 in 2010. De 1-1 die daar aan vooraf ging was eveneens subliem. Dit kan gewoon niet misgaan. Jullie weten het. Ik weet het. We gaan het herleven. De succesjaren. Mark my words. Ik kus jullie alvast dierbaar.

PS Thijs, jouw verhaal over die tieten deed het goed. Je had gelijk. Sex sells. Ik heb op een gegeven moment de server koud moeten zetten. Mooie bijkomstigheid: er zijn vrouwen die ons berichten sturen op Twitter. Ze willen dat we naar ze kijken. Ik zie billen. Ik zie borsten. De vraag aan jullie is of we die dames nu als doelgroep zien? Met andere woorden: moet ik ze volgen?

X8tZqTmU

2 gedachtes over “Judaskus

  1. Na net de eerste overwinning te hebben begroet onderschrijf ik de hunkering naar oude tijden. Ik heb de successen in de 70-er jaren ook bewust mee gemaakt. Dus eigenlijk dubbele hunkering. Ik kan mij verder goed vinden in de column van Ron Schiltmans (Ron Schiltmans.nl) en heb nog steeds vertrouwen. De op hoog (?) niveau knedende fysiotherapeut.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s